Na een heerlijke cappuccino in het tentje ‘cappucino’ (waar ik vervolgens een discussie had met een vriendinnetje wat betreft de spelling van deze tent). Men spelt cappuccino wel degelijk expres zonder die extra C, maar dat terzijde.
Liep ik heerlijk door mijn stadje te dwalen. Nog in gedachte verzonken liep ik voor ik het wist ineens ‘Lassie’ tegen het lijf. Je weet wel.. die breed gebouwde negroide man van de rijst reclame. Zelfs zonder paars gekleurde rijst blouse was hij vrij herkenbaar! Dolle meisjes liepen om hem heen. En soepel als Lassie is begon hij mensen op straat spontaan te interviewen. Zelfs na 4x overdoen leek hij het er spontaan goed vanaf te brengen. Even had ik de neiging om ook voor die camera te springen, hard te schreeuwen “HE LASSIEE!! ALLES LEKKER?” en m’n twee vingers op te steken in het peace teken. Een herkenbaar gebaar wat ik de laatste tijd veel te vaak gebruik. Het wordt zelfs al geaccepteerd door m’n vriendenkring en het begint zo langzamerhand uit te groeien tot algemene groet. Grappig hoe die dingen gaan, en dat we ondertussen wel m’n Japanse teamgenootje uitlachen op het moment dat ze die vingers opsteekt wanneer we gezellig op de foto gaan als we in een lekker restaurantje zitten. Het mooiste zou natuurlijk zijn als ook de granny’s in zee zouden gaan met deze nieuwe manier van groeten. Dat je de onderbuurman en vrouw tegenkomt, die stiekem al de 60 zijn gepasseerd maar nooit zullen verklappen hoe oud ze werkelijk zijn, die vervolgens je hartelijk begroeten met het peace- oftewel het V-teken. Je kunt mij niet vertellen dat zij niet weten hoe ze dat moeten doen. Ik denk dan ook oprecht dat ik later mijn kinderen deze groet met opzet ga leren, omdat het gewoon een soort stoerdere groet is dan zwaaien. Eigenlijk kan ik ook helemaal niet zwaaien.. Het wordt na verloop van tijd meer een soort van hopeloos wapperen. Alsof iemand je net heel hard op je hand heeft geslagen..
Maar hoe zit het dan met die 3 zoenen op het moment dat je iemand gedag zegt? Waar je eigenlijk altijd tegenop kijkt op het moment dat er weer een familieverjaardag op het programma staat. Na het hele rondje familie gehad te hebben ruik je vaak naar overtollig parfum en proef je aftershave op je lippen.. En dan nog iets; waarom is er niet zo’n ongeschreven regel over het feit dat je eerst links begint? Hoe irritant als mensen vol overtuiging jou andere helft willen begroeten. Met bijna als resultaat dat je elkaar vol op de bek pakt. Niet iets wat je wil laten gebeuren op het moment dat je je 65-jarige oom gedag zegt.. Daarom stel ik voor dat je elkaar gewoon of even te huggen of een soepele move met de handjes eruit te schudden. Zo kwam ik laatst per toeval terecht op een nieuwsbericht over een docente in Utrecht die geschorst was, omdat de dame in kwestie weigerde een man de hand te schudden. En zelfs bij een sollicitatie is een hand schudden noodzakelijk. Natuurlijk is het goed om eigen normen en waarden aan te houden, maar er is niets zo onpersoonlijk als iemand de hand schudden.
M.
